Foto

Fiëstas de Cristianos y Moros in Crevillent 2011

2011-11-25T08:01:00.000-08:00

Even klikken op de foto om de album van de Moros te bekijken. Keer terug met het blauwe pijltje in de linker bovenhoek.

Even klikken op de foto om de album van de Cristianos te bekijken. Keer terug met het blauwe pijltje in de linker bovenhoek.

In 711 landde een leger van 12.000 Berbers onder leiding van Tarik-ibn-Zijad bij Gibraltar. Hiermee begonnen acht eeuwen van Moorse overheersing en christen-oppostitie. De Moren (zoals men de moslims in Spanje noemde) wonnen de slag bij Guadalete en verdreven de Visigoten tot aan de bergen in het noorden. Binnen tien jaar was vrijwel het hele land in handen van de islamieten. Tot aan de dag van vandaag hebben Tarifa, Algeciras, Benalmádena, Almuñécar en vele andere kustplaatsen hun Arabische naam behouden, terwijl Andalusië is afgeleid van het Moorse koninkrijk Al Andalus.

De Moren kozen als hoofdstad Córdoba, dat van de 8ste tot de 11de eeuw één van 's werelds grootste steden was en bekend stond om zijn cultuur en wetenschap. Abd-er-Rahman I vestigde hier in 756 de dynastie der Omajjaden en dertig jaar nadien liet hij de grote moskee van Córdoba bouwen, nog altijd het indrukwekkendste monument van de stad. Met op het hoogtepunt een half miljoen inwoners was de metropool de hoofdstad van het onafhankelijke kalifaat Córdoba, dat in 929 door Abd-er-Rahman III werd gesticht.

Onder de kaliefen kende Zuid-Spanje vrede en voorspoed, want de Moorse heersers waren redelijk tolerant en legden de ongelovigen liever belastingen op dan hen te bekeren. Het intellectuele leven bloeide en er werden belangrijke vorderingen gemaakt op het gebied van de wetenschappen en de medicijnen. Met de introductie van een slim irrigatiesysteem konden voor het eerst rijst, katoen, suikerriet, perziken en granaatappels in Spanje worden verbouwd. De vervaardiging van papier en glas was een andere Moorse innovatie. Ingenieurs en architecten bouwden tal van paleizen en vestingwerken. En ook op het gebied van de kunstnijverheid (keramiek, leer, zilver) blonken de Moren uit.

De neergang van Córdoba was even spectaculair als de opkomst. In het begin van de 11de eeuw viel het kalifaat uiteen in een aantal kleine koninkrijken, taifas, die elkaar voortdurend bestreden. De christenen in het noorden, die de vijand zagen verzwakken, veroverden in 1085 de taifa Toledo. Tegen de dreiging van de christenen riepen andere taifas de hulp in van de Almoraviden, gedreven Berberse krijgers. Deze versloegen de christenen en maakten van Moors Spanje een provincie van hun eigen Noord-Afrikaanse rijk.

Gedurende bepaalde tijd werd het islamitische Spanje vanuit Granada bestuurd tot de Almoraviden, verzwakt door het luxe leven in Spanje, hun greep op het schiereiland verloren. Dit patroon herhaalde zich toen de Moren in 1151 de hulp inriepen van de Almohaden. Deze primitieve volksstam uit het Atlasgebergte werd al spoedig heer en meester in Zuid-Spanje. Ze bouwden vestingen zoals het Alcázar van Sevilla en verleenden de Moren voldoende steun om de christenen nog enige tijd te weerstaan.
De krijgskans wisselde steeds tot de christenen in 1212 hun eerste grote overwinning behaalden bij Las Navas de Tolosa in Noord-Andalusië. De christenen veroverden nu het ene Moorse bolwerk na het andere. In 1236 veroverde Jaime de Veroveraar Córdoba en in 1248 Sevilla. De Moren trokken zich terug langs de kust en verschansten zich in Ronda en Granada. Ondanks de militaire tegenslagen en het politieke verval kende het Moorse Spanje toch nog twee eeuwen van luister onder de Nasriden-dynastie, die in 1232 door Mohammed I in Granada werd gesticht.

Vluchtelingen uit Córdoba en Sevilla stroomden de stad binnen en brachten hun talenten en vaardigheden mee. Het Alhambra-paleis werd gebouwd, waar een luxueus hofleven opbloeide, dat zich hoofdzakelijk richtte op literatuur, muziek en beeldende kunsten. Maar de Moorse forten langs de kust werden spoedig weer aangevallen. In 1310 veroverde Sancho IV Gibraltar, maar de christenen moesten de stad weer prijsgeven aan de Moren, die er tot 1462 bleven.

Tegen het einde van de 15de eeuw gingen de christenen opnieuw in het offensief. Ronda gaf zich in 1485 over aan Ferdinand en Isabella, gevolgd door Málaga in 1487 en Almería in 1488. Katholiek Spanje vierde een groot feest toen in 1492 eindelijk Granada werd veroverd. In hetzelfde jaar ontdekte Columbus de Nieuwe Wereld in opdracht van de Spaanse Kroon. Een nieuw tijdperk was begonnen.

Santa Semana in Crevillente

2011-03-28T11:22:00.000-07:00

Even klikken op de foto om naar de album van Santa Semana te bekijken. Keer terug via het blauw pijltje in de linker bovenhoek.

Pasen in Spanje is een zeer belangrijke feest die een volle week inneemt. Beter gekend als “la Semana Santa” (de Heilige Week). Vooral Crevillent, ons dorp, is gekend voor deze grote feesten en processies. Zij worden georganiseerd door traditionele koninklijke broederschappen, de zogeheten hermandad of cofradia. Veel broederschappen zijn eeuwenoud en hechten grote waarde aan de traditionele feestelijkheden.
Boetedoening, daar gaat het vooral over tijdens de Paasviering. Al dan niet gekleed in gekleurde gewaden met de bekende puntmuts, sleurend de loodzware maar prachtige beeltenissen “de paso's” op een eentonige tromgeroffel. Mocht je proberen het aantal te tellen die meewerken aan de processies, kan je evengoed het aantal tellen die er naar staan te kijken. Een onbegonnen werk, want de helft van Crevillent en omstreken kijken toe terwijl de ander helft aan het sleuren is of in historische kledij voorbij trekt.

Middeleeuwse Markt Orihuela

2011-02-17T11:03:00.000-08:00

Orihuele, een historisch erfgoed

Ik heb wat foto's genomen om een indruk na te laten. Gewoon even op de foto drukken en je komt gelijk terecht op de fotoalbum.

Afstand van El Rais: 25 km

Dat er overal markten te vinden zijn, is bekend. Zowel hier als bij jullie heeft elke stad of dorp zijn eigen markt. Maar hier kunnen we natuurlijk terug uitpakken met een extraatje: hier en der worden er jaarlijks ook nog eens Middeleeuwse markten gehouden. Ambachtelijke producten worden dan aan de man gebracht in een gepaste Middeleeuwse sfeer: Middeleeuwse kledij, dans,muziek en vermaak, met de handgedreven paardenmolens, hespen en speenvarkens op de griltafels, goochelende narren, jonkvrouwen en -heren.

Begin deze maand lieten wij ons terug verbazen door het Spaanse volksgebeuren. We wisten dat in Orihuela een Middeleeuwse markt was. We hadden er al verschillende bezocht en dachten nu wel alles gezien te hebben. Maar deze overtrof toch echt alles. Orihuela is ons goed bekend. Geregeld bezoeken wij deze stad voor zijn gezellige uitstraling en historische architectuur. Met deze historische achtergrond werd het oud gedeelte van Orihuela bezet door allerlei gezellige kraampjes, eetgelegenheden, oud fashion speeltuigen en zoveel meer. En als ik bedoel “het oud gedeelte”, dan bedoel ik daarmee dat het volledig oud gedeelte daarbij in beslag werd genomen. Er kwam gewoon geen einde aan.

Kerststalleke in Torrevieja

2010-12-20T07:08:00.001-08:00

Druk op de foto om het album te openen.

Met de eindejaarsfeesten in het vooruitzicht, zijn we deze maand, bewapend met het fototoestel, op stap gegaan naar Torrevieja. Eerder toevallig, want ik had al gepland onze kerststal in ons dorp te belichten dat alle jaren wordt uitgepakt met een groot tafereel over het Kerstgebeuren. Het was verrassend, toen we het marktplein van Torrevieja opkwamen.

Voor ons stond een gigantische “Kerststalleke”. Een volledig verloop van het kerstverhaal, uitgebeeld tot in de kleinste details, met hier en daar een grappige noot.
De hele constructie was opgebouwd uit dat wit “piepschuim” of hoe het ook mag heten in het deftig Nederlands. Verbazend dat dit alles werd opgesteld in openlucht. Typisch voor zuidelijke streken zijn de regelmatige opkomende stevige briesen die flink tekeer kunnen gaan over het land. Vooral in de voor- en najaarperiodes omdat de dagtemperatuur na een heerlijke warme zonnige dag soms sterk neerwaarts ploft samen met de ondergaande zon. Ik vroeg me dan af welke ravage dit hier dan kon aanrichten. Ook voor de vernielzuchtigen zag alles zo verleidelijk uit omdat het onbeschermd binnen handbereik lag. Blijkbaar tonen ze hier meer respect voor dat soort dingen.

Als klein manneke was dit ook mijn uitlaatklep. Ik kon me toen goed bezig houden van miniaturen en maquettes. Vanzelfsprekend stond ik erbij en keek ernaar.... met de kriebels in de vingers te watertanden. Je hebt toch mensen die echt iets kunnen, als je beziet hoe fijn alles werd afgewerkt.
Ik schat dat het volledig tafereel een oppervlakte van 5m bij 15m had.

Valencia, groot maar mooi

2009-02-24T10:30:00.000-08:00

Ditmaal was het op aanraden van een paar gasten, dat we voor deze uitstap de richting naar Valencia hebben gezocht. Het ligt wel zo'n kleine 200 km van ons, maar de verbinding is prima. Via twee autosnelwegen (eentje free, eentje met tol) kom je er wel. En waarom zou je de betalende weg nemen als het gratis ook kan. Bovendien is de vrije weg ook nog de kortste.
Om Valencia te bezoeken, trek je wel best minstens twee dagen voor uit. Allereerst voor het bezichtigen van de oude stad en een dag voor het bezichtigen van “Ciudad de las Artes y las Ciencias”.
Zorg wel voor een goed schoeisel.... amaai mijn voeten. We hadden drie dagen voorzien, zodat we rustig alles komen bekijken en bezoeken. Vanuit ons hotel, keken we uit naar het “Ciudad de las Artes y las Ciencias” Een hypermodern complex met een verscheidenheid aan musea, concertzalen... maar meer hierover lees je straks en zie je op de fotoslide.
Omdat schrijven over Valencia te uitgebreid is, heb ik een stukje van zijn geschiedenis opgezocht. Dat zal het wat beknopter maken. Hier gaan we dan met de Geschiedenisles:

Valencia ligt aan de monding van de Río Turia in een vruchtbare vlakte, de Huerta. De provincie Valencia is dan ook een rijk tuinbouwgebied met plantages van sinaasappelen, katoen, citroenen, olijven, amandelen, granaatappels en witte moerbeibomen voor de zijderupsenteelt.
Tot halverwege de 19de eeuw was het een ommuurde stad, maar nu zijn er van de stadsmuur nog maar twee poorten over: de elegante Torres de Serranos en de massieve Torres de Quart.
Als “de stad van honderd klokkentorens" is de bekendste de gotische toren van Miguelete, die hoort bij de kathedraal (La Seo). De bouw van die kathedraal begon in de 13de eeuw en werd in 1482 afgerond. Bijzonder is dat de drie toegangen in drie verschillende stijlen zijn gebouwd: Romaans, barok en gotisch. In het gebouw zijn onder meer twee grote religieuze schilderingen van Goya te zien. Bij de gotische toegang, Puerta de los Apostoles, wordt elke donderdag het "watergerecht" gehouden. Dit Tribunal de las Aquas werd al in de 10de eeuw ingesteld. We waren voor dat “watergerecht” net te laat. Dus foto`s hiervan heb ik niet op de slide staan... maar eerlijk. Veel zaaks zal het wel niet geweest zijn. Het start op de middag, maar toen we tien na twaalf toekwamen was alles al opgeruimd.
De laat-gotische Zijdebeurs (Lonja de la Seda) is door UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed. In de zuilenzaal van dit gebouw uit de 15de eeuw worden nog steeds transacties gesloten
De stad heeft maar liefst 86 musea en vele kunstgalerieën. In het Museo de Bellas Artes zijn 2000 schilderijen en beelden te zien uit de periode van de Oudheid tot de 19de eeuw. Het Museo Domingo Fletcher heeft een unieke verzameling inscripties uit de Steentijd. In sterk contrast hiermee staat het futuristische Museum voor Kunst en Wetenschap.
Voila, dat wordt er geschreven over Valencia. Dat en nog veel meer, maar wat ik zou voorstellen is gewoon even de tijd te nemen en naar de fotoslide te kijken en te genieten van het pracht wat Valencia te bieden heeft.

Spanje bekeken onder water.

2009-01-10T10:29:00.000-08:00

Spanje bekeken onder water.
Afstand van casa "El Rais": 20 a 40km

Voor de liefhebbers van het onderwatersport:
wat ik niet wist, maar een gast van ons, mij
hierbij zeer duidelijk heeft gemaakt met een pak foto's:
Spanje is even mooi, voor sommigen nog mooier
onder water dan er bovenop.
Je waant je als in een aqarium maar dan een vree grote.
Duikers onder jullie, hier valt er onder water
ook iets te bezien.
Dany, bedankt voor de mooie foto's die je hebt achtergelaten.
Hou de adem in en geniet!

Fiesta de Moros Y Cristianos in Crevillent

2009-01-08T10:07:00.000-08:00

Fiesta de Moros y Cristianos in Crevillent

Afstand van casa "El Rais": 3 km

In 711 landde een leger van 12.000 Berbers onder leiding van Tarik-ibn-Zijad bij Gibraltar. Hiermee begonnen acht eeuwen van Moorse overheersing en christen-oppostitie. De Moren (zoals men de moslims in Spanje noemde) wonnen de slag bij Guadalete en verdreven de Visigoten tot aan de bergen in het noorden. Binnen tien jaar was vrijwel het hele land in handen van de islamieten. Tot aan de dag van vandaag hebben Tarifa, Algeciras, Benalmádena, Almuñécar en vele andere kustplaatsen hun Arabische naam behouden, terwijl Andalusië is afgeleid van het Moorse koninkrijk Al Andalus.

De Moren kozen als hoofdstad Córdoba, dat van de 8ste tot de 11de eeuw één van 's werelds grootste steden was en bekend stond om zijn cultuur en wetenschap. Abd-er-Rahman I vestigde hier in 756 de dynastie der Omajjaden en dertig jaar nadien liet hij de grote moskee van Córdoba bouwen, nog altijd het indrukwekkendste monument van de stad. Met op het hoogtepunt een half miljoen inwoners was de metropool de hoofdstad van het onafhankelijke kalifaat Córdoba, dat in 929 door Abd-er-Rahman III werd gesticht.

Onder de kaliefen kende Zuid-Spanje vrede en voorspoed, want de Moorse heersers waren redelijk tolerant en legden de ongelovigen liever belastingen op dan hen te bekeren. Het intellectuele leven bloeide en er werden belangrijke vorderingen gemaakt op het gebied van de wetenschappen en de medicijnen. Met de introductie van een slim irrigatiesysteem konden voor het eerst rijst, katoen, suikerriet, perziken en granaatappels in Spanje worden verbouwd. De vervaardiging van papier en glas was een andere Moorse innovatie. Ingenieurs en architecten bouwden tal van paleizen en vestingwerken. En ook op het gebied van de kunstnijverheid (keramiek, leer, zilver) blonken de Moren uit.

De neergang van Córdoba was even spectaculair als de opkomst. In het begin van de 11de eeuw viel het kalifaat uiteen in een aantal kleine koninkrijken, taifas, die elkaar voortdurend bestreden. De christenen in het noorden, die de vijand zagen verzwakken, veroverden in 1085 de taifa Toledo. Tegen de dreiging van de christenen riepen andere taifas de hulp in van de Almoraviden, gedreven Berberse krijgers. Deze versloegen de christenen en maakten van Moors Spanje een provincie van hun eigen Noord-Afrikaanse rijk.

Gedurende bepaalde tijd werd het islamitische Spanje vanuit Granada bestuurd tot de Almoraviden, verzwakt door het luxe leven in Spanje, hun greep op het schiereiland verloren. Dit patroon herhaalde zich toen de Moren in 1151 de hulp inriepen van de Almohaden. Deze primitieve volksstam uit het Atlasgebergte werd al spoedig heer en meester in Zuid-Spanje. Ze bouwden vestingen zoals het Alcázar van Sevilla en verleenden de Moren voldoende steun om de christenen nog enige tijd te weerstaan.
De krijgskans wisselde steeds tot de christenen in 1212 hun eerste grote overwinning behaalden bij Las Navas de Tolosa in Noord-Andalusië. De christenen veroverden nu het ene Moorse bolwerk na het andere. In 1236 veroverde Jaime de Veroveraar Córdoba en in 1248 Sevilla. De Moren trokken zich terug langs de kust en verschansten zich in Ronda en Granada. Ondanks de militaire tegenslagen en het politieke verval kende het Moorse Spanje toch nog twee eeuwen van luister onder de Nasriden-dynastie, die in 1232 door Mohammed I in Granada werd gesticht.

Vluchtelingen uit Córdoba en Sevilla stroomden de stad binnen en brachten hun talenten en vaardigheden mee. Het Alhambra-paleis werd gebouwd, waar een luxueus hofleven opbloeide, dat zich hoofdzakelijk richtte op literatuur, muziek en beeldende kunsten. Maar de Moorse forten langs de kust werden spoedig weer aangevallen. In 1310 veroverde Sancho IV Gibraltar, maar de christenen moesten de stad weer prijsgeven aan de Moren, die er tot 1462 bleven.

Tegen het einde van de 15de eeuw gingen de christenen opnieuw in het offensief. Ronda gaf zich in 1485 over aan Ferdinand en Isabella, gevolgd door Málaga in 1487 en Almería in 1488. Katholiek Spanje vierde een groot feest toen in 1492 eindelijk Granada werd veroverd. In hetzelfde jaar ontdekte Columbus de Nieuwe Wereld in opdracht van de Spaanse Kroon. Een nieuw tijdperk was begonnen

Orihuela, historisch erfgoed

2009-01-08T05:21:00.000-08:00

Orihuele, een historisch erfgoed

Afstand van El Rais: 25 km

Een historische gebeurtenis van vitaal belang om de identiteit van deze stad beter te begrijpen is de oprichting van het Bisdom van Orihuela, wat onvermijdelijk een stempel heeft gedrukt op het heden en verleden van deze stad.
Orihuela, dat bijna vier eeuwen lang de Bisschopszetel van de Provincie Alicante was, beschikt over een indrukwekkend kunsterfgoed en volkstradities die doordrenkt zijn van godsdienstige invloeden.
Deze stad bezit maar liefst vijf nationale monumenten, zoals bv. het religieus doek "De verzoeking van de H. Thomas van Aquino" van Velázquez, en heiligenbeeldjes, zoals "La Sagrada Familia" van Salzillo of "La Diablesa" van Bussy. Ook de rivier Segura heeft haar stempel op Orihuela gedrukt. Deze rivier, die oorspronkelijk de stad begrensde, bevloeide de vruchtbare akkergrond van de regio Bajo Segura. Nu vormt de rivier de scheiding tussen de oude stad en het nieuwe Orihuela, de commerciële hoofdstad van de regio. Deze scheiding dateert van de 19e eeuw met de bouw in 1884 van de spoorlijn Orihuela-Murcia, stad waarmee het nauw verbonden is om economische redenen en ook omwille van de rivier Segura. Vandaag de dag beslaat Orihuela een grondgebied van maar liefst 338,5 km2, dat plaats biedt aan het tweede grootste palmbos van Alicante, aan drie golfterreinen en aan een 16 km lange bebouwde kustlijn.
Om een wandeling door Orihuela te maken, loont het de moeite even wat tijd uit te trekken.
De architectuur van Orihuela beleefde zijn hoogtij in de Late Gotiek, de Renaissance en de Barok. Vandaar ook dat de meeste bouwwerken uit die tijd dateren. Als we via de oude weg van Alicante Orihuela binnenrijden en langs het Palmbos van San Antón passeren, stuiten we op het Colegio de Santo Domingo, de vroegere Universiteit van de Dominicanerorde met zijn twee verdiepingen tellende kloostergalerijen en barokportaal. Iets verderop staat het huis van de schrijver Miguel Hernandez, waarin nu een klein museum ter zijner nagedachtenis is ingericht. Als we de straat C./ Santa Lucía blijven volgen en de heuvel met het Diocesaan Seminarie rechts van ons laten liggen, stuiten we op de Kathedraal San Salvador en het Kathedraalmuseum waar het religieus doek van Velázquez bewaard wordt.

Elche, stad der palmen

2009-01-08T04:20:00.000-08:00

Elche, stad der palmen

Afstand van Casa "El Rais" : 7 km

Elche is niet alleen de grootste palmentuin van Europa, maar werd in 2007 vereerd met het bezoek van "La Dama de Elche" in haar oorspronkelijk verblijf.
La Dama de Elche: men vond haar bij opgravingen in een romeinse nederzetting op augustus 1897.
Het legendarische borstbeeld van de Dame van Elche, door de ene als een priesteres en door de andere als een voorname dame beschouwd. Haar hoofd is aan beide zijden getooid met een opvallend mooi sieraad, dat als pronkstuk van Iberische kunst geldt. Ik zoek nog steeds meer informatie over deze mysterieuze dame omdat zij voor Elche een van de belangrijkste vondsten is. Spijtig, maar tot nu zijn mijn opsporingen vruchteloos geweest. Het originele borstbeeld is normaal in het nationaal archeologisch museum van Madrid te zien.
In Elche vind je de hoogste concentratie van palmbomen in Europa. Totaal zouden er 300.000 bis 400.000 exemplaren in stadsgebied te tellen zijn. Zo zijn er voor iedere inwoner haast 2 palmbomen.
Het hoogtepunt is het park Huerto del Cura midden in de duizend jaren tellende oude stadsdeel van Elche. De naam Huerto del Cura is terug te voeren naar José Maria Castaño, pater van Elche. Door hem begon de tuin bekend te worden. Vandaag omvat de tuin een oppervlakte van 13.000 m² en in de tuin staan ca. 1000 palmen en cactussen. Een onvergetelijke wandeling door het park met zeldzame palmen, en cactusbossen mochten we niet overslaan. Superlatief is hier zeker de zevenstammige Palmera Imperial te noemen. Op ca. 2 meter hoogte verspreid de stam zich in zeven zijtakken, die in een symmetrie een eenmalig bouwwerk van de natuur tonen. 10 ton weegt dat 150 jaar oude exemplaar. De zijtakken worden enkel gevoed door het sap van de hoofdstam
Buiten palmen groeien in Huerto del Cura verder voor de Middellandse Zee typische planten zoals citroenbomen, sinaasappelbomen, granaatappelbomen, johannisbrooodbomen en artisjokken.
Plantenbegroeing wisselt zich af met Iberische beeldhouwkunst. Hier bevind zich de Buste van de veroveraar Don Jaime en de Buste van Juan Orts Román. Het hoogtepunt is terug "De Dame van Elche", een origineel getrouwe reconstructie, welke in 1897 op de eigendom "La Alcudia" in de stad werd gevonden

Omgeving van El Rais

2009-01-06T10:16:00.000-08:00

Onze omgeving leent zich uitstekend om uren af te dwalen in een ongerept berggebied, met uitgestippelde wandelroutes of een meer avontuurlijke trek door de valleien en toppen.
Vergeet alvast niet een stevig schoensel!
De bergen van Crevillente bestaan grotendeels uit lava-restanten, ontstaan door de opwaartse stuwing van de Afrikaanse breuklijn waarop de Costa is gelegen. Dit is goed merkbaar aan de vorm van sommige bergen. De kloven die daardoor zijn ontstaan hebben een mooie schakering van kleuren door het mengsel van gestollen lava met diverse soorten gesteenten.
Met veel fantasie, vind je hier wel steeds aangelegde paadjes. In feite zijn het gewoon kleine rivierbeddingen die het wandelen een stuk gemakkelijker maakt. Water heeft wel het voordeel, wanneer het pad een paar meters lager verder loopt, het zich gewoon laat neerstorten en dan zijn tocht herneemt. Zou je natuurlijk ook kunnen, maar wat geklauter, lijk me meer aangewezen.
Op enkele plaatsen zijn er waterputjes voorzien. De tocht wordt tijdens het warme weer meestal omgebuigd naar die plaatsen. Het kan deugd doen een frisse slok bergwater door je keel te voelen lopen om daarna, met herlade batterijen de stappen verder te zetten
Met hoogtevrees of niet, om van een schitterende view van onze omgeving te kunnen genieten, moet je toch de bergen van Crevillente trotseren. Het zicht reikt zich over de rest van de keten tot Alicante, de Middelandse Zee, zijn badsteden tot het gebergte rond Murcia.
Het natuurpark "Els Molins"
Verkies je toch liever een rustig padje, dan heeft "Els Molins" wel iets.
"Els Molin" is een educatief natuurpark, waarvan de achterzijde grenst pal aan "El Rais" en die o.a veel bezocht wordt door scholieren.
Men besteedt vooral aandacht aan de toepassingen met zon en wind. In het park zijn nog resten terug te vinden van aquaducten en bevloeiingssystemen die nog steeds in gebruik zijn. In een afgezonderd gedeelte, wordt er verder onderzoek gedaan op gewassen en citrussoorten.
Het park bevat een bonte verzameling bomen, waaronder tropische soorten die, door het speciaal micro-klimaat die hier heerst, nergens anders in Spanje voorkomen.
Momenteel zijn ze nog volop bezig met de opsmuk en de verdere uitbreiding van het park. Op zijn Spaans! Ze doen wel verder maar het zal zijn tijd ook duren.
Ondertussen laat ik mijn gasten volop genieten van de rust en de mooie omgeving. Het park wordt bewust gekozen als eerste uitstap. De paden zijn redelijk goed aangelegd en het biedt zo de mogelijkheid rustig in vorm te komen om daarna de rest van de omgeving - lees gebergte- te verkennen, waar de paden al wat minder terug te vinden zijn
Onze drie hondjes zijn dan ook in hun noppes, omdat zij daar hun lieveling's bezigheid kunnen uitvoeren: konijnenjacht. Niet dat het een gevaar oplevert voor die arme konijnen. Die zijn zo behendig en vlug, dat ze al lang een schuilplaats hebben gevonden, alvorens er ook maar een van mijn gasten in de buurt is (allé, ik bedoel met "mijn gasten" nu mijn honden - het is mij nog niet voorgevallen dat een van mijn "verblijvende gasten" achter een konijn is gesprint - misschien een tip voor de volgelingen). Maar ze vinden het blijkbaar plezant en het houd hen gezond en in vorm.

Wie zijn wij?

2008-12-30T11:47:00.001-08:00

Radio Vlaanderen Internationaal stelde ons voor op deze manier

Tot 2004 baatten Martine Veirman en Eddy Fosselle een dagbladhandel uit in het Oost-Vlaamse Sleidinge. Plannen om naar het buitenland te trekken koesterde Eddy al heel lang.

"Van toen ik de schoolpoort achter mij dichttrok." Maar tussen droom en daad staan veel praktische bezwaren en uiteindelijk duurde het "een kwart eeuw" om de stap te zetten.

Een b&b beginnen, dat leek Eddy en Martine een leuk alternatief. "Uiteindelijk was onze zaak meer een sociaal centrum dan een winkel." Zelf gingen ze tijdens hun korte vakanties steevast op hotel. "Maar daar is rust - precies wat wij zochten - tegenwoordig ver te zoeken." Dus besloten ze "iets te openen voor mensen die hetzelfde zoeken als wij."

Maar waar? "Mijn eerste gedachte was ex-Joegoslavië. Maar daar heeft de oorlog een stokje voor gestoken." Dan maar Spanje, dachten ze. "Omdat je toch in de Europese Unie blijft, het dus veiliger is en ook administratief eenvoudiger." De keuze voor de Costa Blanca heeft dan weer vooral te maken met het klimaat. "Behalve in de maand februari is het hier bijna altijd zonnig en warm."

De keuze voor een woning lieten Eddy en Martine bepalen door de omgeving. "In Spanje geen gebrek aan geschikte locaties." Uiteindelijk kozen ze voor een typisch Spaanse villa die ze over de jaren heen verbouwd hebben. "We doen alles op Spaans tempo en we respecteren eerbiedig de siësta's!"

Het leven 'in den vreemden' bevalt hen intussen uitstekend. "Het is beter dan verwacht! Het scheelt dag en nacht met het leven in België. Veel sociaal contact, geen gehaast, geen gedrum, noem maar op." Even terugkeren naar België is voor Eddy dan ook telkens opnieuw een echte nachtmerrie.

Het moeilijkste was misschien de taal. "Het Spaans is prachtig, maar wel heel moeilijk." Maar ook daar valt wel een mouw aan te passen. "En als het om administratieve paperassen gaat, dan vraag ik toch gewoon hulp aan mijn buurman!"

Bedankt Radio Vlaanderen Internationaal voor de mooie woordkeuzes.